"Je moet emoties en werk gescheiden houden"

Hallo allemaal,

"Je moet emoties en werk gescheiden houden." Dat is wat mij betreft een cliché — en eerlijk gezegd onrealistisch. Hoe zou dat moeten werken? Moeten we onze emoties thuis laten? En zo ja, hoe dan? Misschien is dat wel de reden dat sommige mensen op het werk als robots gaan functioneren.

Wat mij betreft nemen we onze emoties gewoon mee. Als je niks mag voelen, is het een kwestie van tijd voordat je afhaakt of zelfs ongelukkig wordt in je werk. Emoties tonen aan je collega's is een teken dat het je raakt. De dingen die op het werk gebeuren hebben impact op je, en je collega's mogen best weten wanneer een onderwerp of gedrag je raakt.

Voor mij gaat een gezonde werk-privébalans niet per se over minder werken of meer vrije tijd. Het gaat er meer om dat je de emotionele last van je werk niet mee naar huis neemt. Denk daar eens over na — als je voortdurend lang vrij moet nemen om je weer klaar te voelen voor het werk, kan dat een teken zijn dat werkstress zich ophoopt.

Het omgekeerde geldt ook — wat er in je privéleven gebeurt, beïnvloedt onvermijdelijk hoe je op het werk functioneert. Je hoeft niet alles te delen, maar de mensen met wie je nauw samenwerkt laten weten wat er speelt, kan ruimte en begrip creëren. Je bent misschien even wat minder scherp, maar dat maakt je geen slechte werknemer. Het maakt je menselijk.

Herken je dit of wil je er verder over praten? Neem gerust contact op.